ერთ საოცარ ამბავს მოგიყვებით მეგობრებო... გუშინ დედაჩემის საფლავზე ავედი და ...
ერთ საოცარ ამბავს მოგიყვებით მეგობრებო... გუშინ დედაჩემის საფლავზე ავედი და ...
ერთ საოცარ ამბავს მოგიყვებით მეგობრებო.. გუშინ დედაჩემის საფლავზე ავედით ხო სულ ავდივარ ძალიან ხშირად, მაგრამ ყოველთვის ძალიან მიჭირს, რადგან ვხდები რომ უძლური ვარ.. ამ ყველაფრის ფიქრში ვარ და უცებ ყურადღება ამ საყვარელმა ძაღლმა მიიპყრო.. ისე საყვარლად იწვა , ცრემლიანი და სევდიანი თვალებით რომ ვერ ჩაუვლიდი რეაქციის გარეშე..დანახვისთანავე გადავედი მანქანიდან და ვიკითხე მესაფლავეებთან, ხოარ იცოდნენ ვისი ძაღლი იყო ან თქვენი ხომ არაათქო საიდან მოვიდათქო?არა შვილო, 2 თვე იქნება მისი პატრონი გარდაიცვალა და სახლიდან გამოექცათ და აქ ათენებს ღამესო.. რამდენი წაიყვანეს იმდენი გამოექცათო თქვა მესაფლავემ.. დავმუნჯდი.. აი მერე ვიტყვით რომ ცხოველებმა არიციან სიყვარული, ცრემლი მონატრება და ტკივილი.. რამდენ ადამიანს სჯობს ეს ძაღლი, გავგიჟდი ემოციით და იმაზე ფიქრით თუ როგორ დააკლდა ამ ერთგულ არსებას პატრონი....!!!!

FaceBook Twitter Google
ელფოსტაბეჭდვა
loading...
მსგავსი სიახლეები
loading...
შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე
loading...
მთვლელები